eCertyfikat.info



http://www.mi.gov.pl/images_menus_big/2/46f38651bb49e/6.jpg


WEJHEROWO – GDAŃSK (TRÓJMIASTO)


e-mail: ppm@onet.pl

tel.: 608688027

Nr uprawnień: MI/ŚE/1794/2009



Przy planowaniu domu energooszczędnego trzeba zwrócić szczególną uwagę na kubaturę, kształt, rozkład pomieszczeń oraz parametry stolarki otworowej.

Aktualne poprawki do Rozporządzenia Nr 75 z 2002 roku już w fazie projektowania narzucają zmniejszone, w stosunku do wcześniejszych, współczynniki przenikania ciepła dla wszystkich przegród. I tak przykładowo dla ścian zewnętrznych współczynnik ten wynosi 0,30 W/m2 K, a dla stropów i dachów odpowiednio 0,25.

Przy projektowaniu domu energooszczędnego projektant powinien uwzględnić również wytyczne opisane w Rozporządzeniu z 06.11.2008 roku, których celem jest redukcja rocznego zapotrzebowania energii końcowej, a następnie energii pierwotnej na jednostkę powierzchni pomieszczeń o regulowanej temperaturze w lokalu mieszkalnym, wyrażanej w kWh/m2 rok.

Energia końcowa to ilość ciepła potrzebna do utrzymania komfortu w obiekcie w zakresie c.o.,  c.w.u. oraz wentylacji. Energia pierwotna w świadectwach energetycznych uwzględnia rodzaj nośnika energii i jako współczynnik w kWh/m2 powierzchni obiektu na rok pozwala ocenić jego energooszczędność.

Obliczana jest mnożąc energię końcową przez współczynnik 1,1 dla gazu i oleju, przez 3 dla energii elektrycznej oraz przez 0 dla energii solarnej, przez co ukierunkowuje nas na źródła energii odnawialnej. Czynniki, które dodatkowo mogą wpłynąć na redukcję zapotrzebowania energii to m.in.: zwarty kształt domu energooszczędnego, czyli stosunku jego powierzchni do objętości, duże powierzchnie przeszklone zwrócone ku południu dla odebrania ciepła promieniowania słonecznego, zastosowanie okien 3-szybowych.

W przypadku budynku zamieszkałego, poznamy to po zużyciu energii niezbędnej do utrzymania komfortu cieplnego, wentylacji i podgrzewania ciepłej wody użytkowej, w przeliczeniu na jednostkę powierzchni użytkowej.

Jednostką jest ilość energii w kWh na metr kwadratowy powierzchni ogrzewanej na rok. Od lat 60-tych do chwili obecnej, w miarę zaostrzania wymagań odnośnie izolacyjności ścian, stropów, dachów i okien, współczynnik ten ciągle zmniejsza się od wartości ok. 300 do 120-90. Zmieniają się więc wymogi odnośnie systemu energooszczędnego. W ostatnim czasie budowane domy tzw. niskoenergetyczne, pasywne a nawet zero-energetyczne, osiągają wartości rzędu 20-40 i mniej kWh/m2.

Po odczycie rocznego zużycia gazu (z licznika gazu) lub po ilości spalonego oleju, znając wartości opałowe tych paliw, możemy sami wyliczyć zapotrzebowanie energetyczne obiektu. Natomiast od 1.01.2009 obowiązują, dla budynków nowych lub oferowanych do sprzedaży, świadectwa energetyczne, z których można odczytać już wyliczone, jednostkowe zapotrzebowanie (nieodnawialnej) energii (pierwotnej).

Budowanie obiektów energooszczędnych jest wymogiem Rozporządzenia Nr 75 z 2002, ze zmianami (WT 2008), podwyższającymi izolacyjność przegród. Celem jest zmniejszenie wydatków na ogrzewanie oraz ograniczenie emisji CO2 z nieodnawialnych źródeł energii. W Polsce oraz w jej 5-ciu strefach obliczeniowych temperatur minimalnych, w zakresie od -16 do -24 °C, jest to nie tylko opłacalne, z względu na ciągle rosnące ceny paliw, ale wręcz konieczne. Należałoby również zauważyć, że w krajach tzw. zachodnich, zużycie energii na jednostkę powierzchni ogrzewalnej jest około 2-krotnie mniejsze, niż w Polsce.

Zainwestowanie w system energooszczędny w sposób oczywisty podnosi koszty inwestycyjne, jednak w perspektywie długookresowej - wpływa na zmniejszenie sumarycznych kosztów jego eksploatacji .